PROGRAM I WYKŁADOWCY

GŁÓWNI WYKŁADOWCY

Dr Jeremy Allgrove jest lekarzem konsultantem Barts and The London NHS Trust w dziedzinie endokrynologii dziecięcej specjalizującym się w zagadnieniach dotyczących cukrzycy u dzieci. Jest angielskim przedstawicielem The Royal College of Paediatrics and Child Health (RCPCH) w Diabetes Dataset Advisory Group. Dr. Allgrove studiował medycynę w Corpus Christi College w Cambridge. W 1978 r. Allgrove i jego współpracownicy odkryli zespół AAA, który nazywany jest także od nazwiska odkrywcy zespołem Allgrove’a.

Nouchine Hadjikhani, profesor radiologii, Uniwersytet Harvard/MGH, Martinos Center for Biomedical Imaging w Boston, USA. Kieruje Pracownią: Neurolimbic Research Laboratory, gdzie prowadzi badania nad mózgiem. Zawodowo związana także z Gillberg Neuropsychiatric Center, Gothenburg, Szwecja. Badania naukowe Profesor Hadjikhani skupiają się w obszarach tematycznych m.in. migreny, emocji w autyzmie, zaburzeń neurorozwojowych oraz różnych oddziaływań na emocje prezentowane nie tylko poprzez mimikę twarzy ale także kontakt wzrokowy i mowę ciała. W swoich badaniach wykorzystuje nowoczesne techniki jak funkcjonalny rezonans magnetyczny (fMRI), magnetoencefalografię (MEG)  i okulografię (eye-tracking). Autorka ponad 90 recenzowanych publikacji, wiele z nich bardzo wysoko cytowanych, autorka książek i wielu rozdziałów w książkach. Udowodniła, że osoby z autyzmem nie są pozbawione odczuwania empatii, a ich zachowania z pozoru wydające się jako mało empatyczne nie są brakiem zainteresowania i empatii ale wynikają z dystresu, który odczuwają gdy patrzą na osobą prezentującą ból i ich braku umiejętności ponownej oceny. Nagrodzona w roku 2016 nagrodą LifeWatch za badania naukowe w autyzmie.

Prof. Frederick S. Kaplan piastuje stanowiska  Isaac & Rose Nassau Professor of Orthopaedic Molecular Medicine oraz kierownika Division of Molecular Orthopaedic Medicine Wydziału Medycznego Uniwersytetu Pensylwania. Prof. Kaplan jest absolwentem prestiżowej The Johns Hopkins University School of Medicine

W roku, prof. Kaplan, pracując jako chirurg ortopeda, po raz pierwszy zetknął się z dzieckiem chorym na postępujące kostniejące zapalenie mięśni (fibrodysplasia ossificans progressiva (FOP)). FOP jest rzadką i przewlekłą chorobą, która doprowadza do deformacji ciała poprzez tworzenie ektopowych ognisk kostnienia w tkankach miękkich  i formowania się dodatkowych struktur kostnych. Spotkanie z pierwszym w jego karierze pacjentem chorym na FOP zmotywowało go do podjęcia badań naukowych dotyczących tej choroby. Badania prof. Kaplan doprowadziły do odkrycia mutacji odpowiedzialnej za rozwój FOP, co stanowiło podstawę do badań nad nowymi metodami terapeutycznymi tej choroby.

Prof. Kaplan kieruje jedynym w świecie Centrum, którego praca całkowicie poświęcona jest FOP, a także był inicjatorem i organizatorem wielu konferencji naukowych i medycznych dotyczących FOP. Prof. Kaplan jest uważany za wiodącego światowego eksperta w zakresie praktyki klinicznej i badan naukowych dotyczących kostniejącego zapalenia mięśni. W roku 2009, Fredrick Kaplan został wybrany na członka The National Academy of Medicine.

W roku 2006, został umieszczony na liście 15 wybitnych obywateli USA, którzy znacząco przyczynili się do budowania prestiżu Stanów Zjednoczonych Ameryki, a Newsweek opisał go jako “lekarza, który odważył się jako pierwszy zmierzyć z chorobą, od której inni się odsuwali”. 

Victor McKusick, nazywany “ojcem” genetyki klinicznej, opisał prof. Kaplana “jako jednego naukowców, którzy dokonali przełomowych odkryć w dziedzinie ortopedii”. Jednocześnie zarówno lekarze, jak i pacjenci podkreślają jego oddanie opiece na osobami na postępujące kostniejące zapalenie mięśni. 

Prof. Wieland Kiess jest pediatrą specjalizującym się w endokrynologii i diabetologii. Wieland Kiess studiował medycynę na Uniwersytecie w Tybindze oraz Uniwersytecie Technicznym w Monachium (Klinikum Rechts der Isar).

Prof. Wieland Kiess był pracownikiem naukowym National Institutes of Health, USA. W 1998 r. Wieland Kiess został mianowany profesorem pediatrii ogólnej na Uniwersytecie w Lipsku. Prof. Wieland Kiess był między innymi Dziekanem Wydziału Medycznego Uniwersytetu w Lipsku (2002-2005), dyrektorem medycznym i naukowym Frauen- und Kindermedizin des Universitätsklinikums Leipzig (2010-2013), prezesem Niemieckiego Towarzystwa Diabetologicznego, prezesem Niemieckiego Towarzystwa Pediatrii, Medycyny Dzieci i Młodzieży oraz prezesem Niemieckiego Towarzystwa Diabetologicznego i Niemieckiego Towarzystwa Otyłości. Przez wiele lat był członkiem Senatu Uniwersytetu w Lipsku. Jest członkiem wielu niemieckich, europejskich i amerykańskich towarzystwa medycznych i  aukowych praz redektorem wielu czasopism naukowych. W latach 2011-2012 roku był prezesem Europejskiego Towarzystwa Endokrynologii Dziecięcej i przewodniczącym Komitetu Organizacyjnego 51-ego Zjazdu Europejskiego Towarzystwa Endokrynologii Dziecięcej (ESPE) w 2012. W roku 2016 prof.  Kiess został nagrodzony Andrea-Prader-Preis najwyższą nagrodą przyznawaną przez ESPE.

Bryan H. King, profesor psychiatrii, kierownik Oddziału Psychiatrii Dzieci i Młodzieży na Uniwersytecie Kalifornijskim w San Francisco (UCSF – University of California, San Francisco) USA. Z-ca Przewodniczącego Oddziału Usług Behawioralnych dla Dzieci w Szpitalu Dziecięcym UCSF Benioff Children’s Hospitals w San Francisco, USA.

Członek Komisji Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego ds. zaburzeń neurorozwojowych odpowiedzialnej za przygotowanie nowych kryteriów diagnostycznych zaburzeń ze spektrum autyzmu w DSM-5.

Absolwent Wydziału Medycznego, Kierunku Lekarskiego w Medical College of Wisconsin oraz Wydział Biznesu w George Washington University School of Business, USA. Doświadczenie zawodowe na wielu stanowiskach klinicznych, akademickich i kierowniczych m.in. w UCLA David Geffen School of Medicine, Dartmouth Medical School, Seattle Children’s Hospital, Dartmouth-Hitchcock Medical Center and Children’s Hospital at Dartmouth-Hitchcock, UCLA Neuropsychiatric Institute and Hospital, USA.

Członek Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego (APA) oraz Amerykańskiego Stowarzyszenia Psychiatrów (ACP), ogłoszony wybitnym członkiem Amerykańskiej Akademii Psychiatrii Dzieci i Młodzieży (AACAP). Nagrodzony wieloma nagrodami za pracę na rzecz osób z niepełnosprawnościami i zaburzeniami rozwojowymi m.in.: AACAP’s George Trajan Award for Contributions in Developmental Disabilities (1995), APA’s Frank J. Menolascino Award for Psychiatric Services for Persons with Intellectual Development Disorders/Developmental Disabilities (2001).

Badania naukowe Profesora Kinga skupiają się przede wszystkim w obszarze badań klinicznych nad autyzmem i niepełnosprawnością umysłową. Autor ponad 120 publikacji naukowych. Uczestniczył w kilkunastu, zakrojonych na szeroką skalę, wieloośrodkowych badaniach klinicznych leków stosowanych u pacjentów w zaburzeniach ze spektrum autyzmu. Aktualnie Profesor King współpracuje z wybitnymi klinicystami, naukowcami i studentami Wydziału Medycznego, Uniwersytetu Rzeszowskiego, wspierając i uczestnicząc w badaniach naukowych, edukacji i rozwijaniu usług medycznych.

Prof. Berthold V. Koletzko jest pediatrą
i kierownikiem Zakładu Metabolicznego i Żywienia w Szpitalu Dziecięcym Hauner, Centrum Medyczne Uniwersytetu w Monachium, Niemcy. Pracował w oddziałach pediatrycznych w Afryce Południowej i Tanzanii, a następnie w Szpitalu Dziecięcym Uniwersytetu w Düsseldorfie w Niemczech. Pracował jako „post-doc”  w zakresie żywienia klinicznego i metabolizmu w Szpitalu Dziecięcym Uniwersytetu w Toronto, Kanada.

Badania profesora Koletzko koncentrują się na metabolizmie i żywieniu w okresie dzieciństwa, ciąży i laktacji, chorobach metabolicznych i żywieniu klinicznym. Jest współautorem ponad 750 publikacji oraz otrzymał wiele nagród i wyróżnień. Pełni funkcję koordynatora Wspólnych Programów Badawczych, w tym projektu Early Nutrition Programming of Adult Health project (www.early-nutrition.org), the Multidisciplinary Early Modification of Obesity Risk Project and the EU Research Network on Malnutrition and Outcome in Hospitalized Children.

Prof. Koletzko jest redaktorem Annals of Nutrition and Metabolism; współredaktorem, Current Opinion Clinical Nutrition and Metabolic Care; przewodniczącym Komitetu ds. Żywienia Niemieckiego Towarzystwa Pediatrycznego; prezesem Child Health Foundation; doradcą naukowym Forum Early Childhood Advancement of the German Federal Family Minister, Managing Council, National Platform on Nutrition and Physical Activity; przewodniczącym Rady Naukowej Federal Government Network for Young Families; doradcą naukowym Committee on Environment, Health and Consumer Protection of the European Parliament; byłym prezesem Niemieckiego Towarzystwa Medycyny Żywieniowej oraz byłym przewodniczącym ESPGHAN Committee on Nutrition.

Prof. Paul V. Lehmann, M.D., Ph.D. jest obecnie CEO oraz prezesem-założycielem Cellular Technology Limited założonej w 2008 roku. Prof. Lehmann jest jednym z twórców opracowanej 24 lata temu metody oceny swoistej odpowiedzi immunologicznej – ELISPOT, której zastosowanie w medycynie staje się coraz szersze. Paul Lehman ukończył studia medyczne na Wydziale Medycyny Uniwersytetu Tybindze w 1983, a w 1988 uzyskał tytuł doktora nauk medyczny w tymże Uniwersytecie. Staż postdoktorski odbywał w laboratorium prof. Eli Secarz na uniwersytecie UCLA.

W roku 1993 prof. Dr. Lehmann rozpoczął pracę w Zakładzie Patologii Case Western Reserve University (CWRU), gdzie najpierw otrzymał tytuł „Full Professor” a w roku 2002 „Full Professor with tenure”. W latach 2002-2006 był członkiem stałym NIH Study Section Immunological Sciences (HAI). Prof. Lehmann jest autorem ponad 170 publikacji naukowych (opublikowanych m.in. w Nature, Science, PNAS, Nature Medicine), które były sumarycznie cytowane 10 996 razy (Hirsch index =43).

Tematyka badawcza prof. Lehmanna koncentruje się na zagadnieniach rozróżniania antygenów “własnych” i “obcych” przez limfocyty T oraz roli tego zjawiska w patogenezie chorób autoimmunizacyjnych, chorób zakaźnych, jak i odrzucaniu przeszczepów. Jego badania stanowiły podstawę do poznania zjawiska „rozprzestrzenianie się epitopów” (ang. epitope spreading), które odgrywa kluczową role w patogenezie chorób autoimmunizacyjnych.

Dr Grzegorz Telega jest gastroentorolegiem dziecięcym praktykującym w Milwaukee (Wisconsin, USA) m.in. w szpialach: Children’s Hospital of Wisconsin oraz Froedtert Hospital and the Medical College of Wisconsin. Ukończył studia medyczne w Collegium Medicum Uniwersytetu Jagielońskiego. Jest dyrektorem medycznym Pediatric Liver Disease Program, Children’s Hospital of Wisconsin/Medical College of Wisconsin, Division of Pediatric Gastroenterology and Nutrition, Milwaukee, USA oraz Celiac Disease Program, Children’s Hospital of Wisconsin/Medical College of Wisconsin, Division of Pediatric Gastroenterology and Nutrition, Milwaukee, USA; kierownikiem Children’s Hospital of Wisconsin/Medical College of Wisconsin, Divisionof Pediatric Gastroenterology and Nutrition, Milwaukee, USA. Dr Telega był mentorem naukowym wielu studentów medycyny, doktorantów oraz rezydentów. Jest autorem i współautorem wielu publikacji naukowych.

Janet Treasure  – profesor psychiatrii, specjalizuje się w leczeniu zaburzeń odżywiania, zawodowo od wielu lat związana ze szpitalem South London and Maudsley NHS Foundation Trust oraz King’s College London w Wielkiej Brytanii. Stworzyła pierwsze w Europe centrum akademickie zajmujące się zaburzeniami odżywiania, w którym zespół terapeutyczny wraz z pacjentami oraz ich opiekunami wykorzystują nowoczesne technologie takie jak iPad, DVDs, platformy Internetowe w procesie terapeutycznym. Nagrodzona tytułem: Officer of the Order of the British Empire (OBE) za pracę
w obszarze zaburzeń odżywiania (genetyka, biologia i neuronauka). Prace naukowe prof. Treasure wnoszą znaczący wkład w zrozumienie anoreksji, bulimii oraz innych zaburzeń odżywiania oraz pozwalają doskonalić terapie w tych zaburzeniach. Autorka wielu podręczników naukowych oraz książek edukacyjnych dla pacjentów, które rekomendowane są w brytyjskich zaleceniach NICE (National Institute for Health and Care Excellence) jako pierwszy etap w terapii dla pacjentów z zaburzeniami odżywiania.

Arunas Valiulis jest profesorem pediatrii w Klinice Chorób Dzieci (od 2002 r.) oraz w Instytucie Zdrowia Publicznego (od 2012 r.), dyrektorem Prywatnej Kliniki Astmy, Alergii i Przewlekłych Chorób Płuc (od 2008 r.), prezesem Litewskiego Towarzystwa Pediatrycznego (od 2007) oraz Litewskiego Towarzystwo Pneumonologii Dziecięcej (od 1996), członkiem Zarządu Europejskiej Akademii Pediatrii EAP-UEMS (od 2012), założycielem i redaktor naczelny czasopism „Pediatric Pulmonology and Allergology” oraz ” Lithuanian Paediatric Chronicle”, przewodniczący Lithuanian Committee of Evidence Based Guidelines in Paediatric Pulmonology, przedstawiciel Litwy w ARIA and GINA Guidelines, doradcą Ministra Zdrowia Litwy. Ukończył Wydział Medyczny Uniwersytetu Wileńskiego w 1986 r.. Pracował w londyńskim Royal Brompton Hospital w Wielkiej Brytanii, Oxford John Radcliffe Hospital w Wielkiej Brytanii, Uniwersyteckim Szpitalu Dziecięcym w Ottawie (Kanada), Uniwersytecie w Zalcburgu (Austria), Akademii Naukowej Dolnej Austrii w Krems (Austria), Wuniwersytecie Gotheborgu (Szwecja). Zakończył pracę doktorską w Rosyjskiej Akademii Nauk Medycznych w Moskwie w 1992 r. Jako profesor wizytujący prowadził krótkoterminowe kursy szkoleniowe w Szpitalu Dziecięcym Uniwersytetu Wirginii w Richmond w USA, Wake Forest Pulmonologic Center w Winston Salem, USA, Chapel Hill Pulmonologic Center University of North Carolina, USA, Szpitalu Dziecięcym Uniwersytetu Tampere, Finlandia, Tbilisi State University, Georgia, State University of Medicine and Pharmacy „Nicolae Testemitanu” w Kiszyniowie (Mołdawia), Miami University Miller School of Medicine i Holtz Children’s Hospital, USA.

Był przewodniczącym komitetów organizacyjnych oraz wykładowcą wielu międzynarodowych konferencji. Jest krajowym koordynatorem projektu UE Leonardo da Vinci „Wprowadzanie standardów najlepszej praktyki medycznej dla pacjentów z wrodzonym niedoborem antytrypsyny alfa-1 w Europie Środkowo-Wschodniej” (2011-2013). Prof. Valiulis jest autorem ponad 120 artykułów naukowych, rozdziałów książek i podręczników. Jest prezesem Komitetu Wykonawczego Fundacji IPOKRaTES Litwa od 1994 r., Wiceprzewodniczącym Komisji ds. Matki i Dziecka oraz członkiem Komisji Alergologicznej Litewskiej Akademii Nauk od 2001 r., krajowym koordynatorem Global Alliance Against Chronic Respiratory Diseases (WHO GARD Litwa), krajowym koordynatorem Strategis Pediatric Alliance for the Future Health of Children in Europe, honorowym członekiem brytyjskiego Royal College of Paediatrics and Child Health.